سم برای کنه

سمپاشی کنه ، محل زندگی و زاد و ولد کنه ها، خصوصیات کنه کبوتر، چگونگی نفوذ  به خانه ها،(کنه آرگاس)

سوالات متداول درباره کنه و نیش کنه :

اگر سوال شما این است که کنه چیست و چه شکلی دارد باید بدانید که کنه ها از خانواده بندپایان هستند و تا حدودی شبیه به عنکبوت ها به نظر می رسند. کنه های بالغ، هشت پا و عموماً بدنی دایره ای و مسطح دارند. نیش یا گزش این موجود می تواند باعث انتقال بیماری های بسیار خطرناک و کشنده شود.

کنه ها، بیشتر فضای باز دارای پوشش گیاهی را برای زندگی ترجیح می دهند.

گونه ای از کنه با نام کنه قهوه ای، می تواند در محیط بسته نیز زندگی کند.

بله. کنه ها می توانند تا دمای 3.5 درجه سانتیگراد را تحمل کنند.

آن ها برای محفوظ ماندن از آب و هوای سرد، در میان برگ های گیاهان پناه می گیرند.

آیا کنه هایی که توسط حیوانات خانگی وارد خانه می شوند، می توانند انسان ها را بگزند؟

اغلب کنه ها به محض یافتن یک میزبان، برای تغذیه، سر خود را در پوست او فرو می برند.

جدا شدن کنه از پوست در حین تغذیه، در بیشتر موارد منجر به مرگ کنه می شود. در نتیجه احتمال گزیده شدن توسط کنه ای که حیوان خانگیتان را گزیده، هرچند کم است، اما غیر ممکن نیست

 

کنه ها بیشتر در مناطق گرم و مرطوب بدن مانند زیر بغل، کشاله ران و پوست سر دیده می شوند.

کنه از بدن دام به وجود نمی‌آید، بلکه از تخم کنه رشد می‌کند و از طریق محیط یا حیوانات دیگر به دام منتقل می‌شود.

مهم‌ترین راه‌های ورود کنه به دام عبارت‌اند از:

1. چرا در مرتع آلوده

کنه‌ها ممکن است روی علف، بوته‌ها یا نزدیک سطح زمین منتظر عبور حیوان بمانند. هنگامی که دام از کنار آن‌ها عبور می‌کند، کنه به مو یا پوست آن می‌چسبد.

2. ورود دام آلوده به گله

اگر گاو، گوسفند، بز یا حیوان دیگری که کنه دارد وارد دامداری شود، ممکن است کنه را به گله یا محیط جدید منتقل کند.

3. آلودگی محیط نگهداری

تخم‌ها یا مراحل نابالغ بعضی کنه‌ها ممکن است در محیط، بستر دام یا شکاف‌های مناسب باقی بمانند. شکاف دیوار و محل استراحت دام برای بعضی کنه‌های نرم پناهگاه مناسبی است.

4. تماس با حیوانات دیگر

برخی کنه‌ها از حیوانات وحشی یا حیوانات دیگر تغذیه می‌کنند و ممکن است در همان محیط به دام منتقل شوند.

5. شرایط آب‌وهوایی مناسب

دما، رطوبت و پوشش گیاهی بر بقای کنه‌ها تأثیر دارند. بااین‌حال، همه کنه‌ها شرایط یکسانی ندارند. بعضی گونه‌ها در محیط‌های گرم و خشک بهتر زندگی می‌کنند و برخی دیگر به رطوبت بیشتری نیاز دارند.

نواحی مهم برای بررسی کنه عبارت‌اند از:

- داخل و اطراف گوش

- زیر دم و اطراف مقعد

- گردن و شانه‌ها

- زیر شکم

- کشاله ران و داخل ران

- اطراف پستان

- زیر پاها و بین اندام‌ها

- نواحی دارای پوست نازک یا موهای کمتر

در آلودگی شدید، ممکن است علائم زیر نیز دیده شوند:

- کم‌خونی به دلیل خون‌خواری

- ضعف و کاهش توان بدنی

- کاهش اشتها یا افت عملکرد دام

- آسیب پوستی و کاهش کیفیت چرم

- زخم‌هایی که ممکن است دچار عفونت ثانویه شوند

- بی‌قراری و ناراحتی

تب، بی‌حالی شدید، کاهش وزن یا کم‌خونی همیشه به معنی آلودگی شدید به کنه نیستند و برای تشخیص علت آن‌ها ممکن است معاینه دامپزشکی لازم باشد.

خطر کنه‌ها به گونه، تعداد، مدت خون‌خواری، وضعیت دام و وجود عوامل بیماری‌زا بستگی دارد.

مهم‌ترین آسیب‌های ناشی از کنه عبارت‌اند از:

1. آسیب مستقیم: کنه خون می‌مکد و محل گزش را زخمی می‌کند.

2. کم‌خونی: در آلودگی شدید، از دست رفتن خون ممکن است باعث کم‌خونی شود.

3. آسیب پوستی: محل اتصال کنه ممکن است ملتهب شود یا پس از جدا شدن کنه زخم باقی بماند.

4. اثر بزاق: بزاق بعضی گونه‌ها می‌تواند باعث مشکلات خاصی مانند مسمومیت ناشی از کنه شود.

5. انتقال عوامل بیماری‌زا: برخی کنه‌ها ناقل عوامل بیماری‌زا هستند، اما این توانایی در همه گونه‌ها وجود ندارد.

برای مثال، بعضی کنه‌ها می‌توانند عوامل بیماری‌زای ایجادکننده بابزیوز یا آناپلاسموز را منتقل کنند. بااین‌حال، وجود کنه به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که دام به بیماری منتقل‌شونده از کنه مبتلا شده است.

اولین و مهمترین اقدام پس از نیش زدگی کنه، جدا کردن آن از بدن به روشی ایمن است. این کار، ریسک ابتلا به بیماری های منتقل شده از طریق کنه ها را تا حد زیادی کاهش می دهد.

به هیچ عنوان کنه جدا شده از بدن را له نکنید.

له کردن کنه، می تواند به انتشار سریعتر عوامل بیماری زا، منجر شود.

بهتر است کنه را تا مدتی پس از گزیده شدن نگهدارید. این کار کمک می کند تا در صورت بروز بیماری، نوع عفونت را از روی کنه شناسایی کنند.

با آغاز فصل بهار و تابستان، احتمال ابتلا به بیماری لایم که یک بیماری عفونی مرتبط با گزش کنه ها است، افزایش پیدا می کند. به باور کارشناسان، افراد باید نسبت به علائم و عوارض آن آگاهی بیشتری پیدا کنند.

به گزارش سیناپرس، آب و هوای خوب و مطبوع بهاری و هوای گرم تابستان باعث زیاد شدن کنه ها شده و حضور این حشرات، ترس از ابتلا به بیماری لایم را به همراه خواهد داشت.

ابتلا به بیماری لایم ممکن است علائمی مشابه آنفلانزا را در افراد ایجاد کند که شامل خستگی، درد عضلانی، درد مفاصل، تب، لرز، سفتی گردن، درد عصب، فلج اعصاب صورت می شود. تشخیص ندادن بیماری لایم می تواند عوارض شدیدی را به همراه داشته باشد و علائم و نشانه های آن به قلب، مغز و سیستم عصبی گسترش پیدا کند.

بیماری لایم (Lyme disease) نوعی عفونت است که در اثر گزش و نیش خانواده کنه‌ها ایجاد می شود. مهمترین علائم این بیماری تب، سردرد، خستگی، افسردگی، درد و خارش پوستی هستند. خوشبختانه، بیماری لایم بسیار نادر است. ممکن است که گزش و نیش کنه هیچ گونه نشانه جانبی نداشته باشد اما فرد باید بداند که با این گزش بیماری در او ایجاد شده و باید آن را متوقف سازد. آخرین شواهد پزشکی و تحقیقات متناسب با آن نشان می دهند که اقدام سریع در توقف این بیماری بسیار مهم است و می تواند اثرات درازمدت آن را از بین ببرد.

در صورتی که توسط کنه ناقل بیماری گزیده شوید، علائم خاصی در شما بروز خواهد کرد که عبارتند از:

گرفتگی عضلات گردن

سردرد

حالت تهوع

این موارد، همگی از علائم بیماری های انتقال یافته از طریق نیش کنه ها هستند.

در اغلب موارد، تشخیص گزیدگی کنه ها به دلیل متصل ماندنشان به محل گزیدگی، کار چندان سختی نیست.

این موجودات می توانند تا ده روز به صورت متصل به محل گزیدگی باقی بمانند.

کنه ها برخلاف کک و ساس، تنها یک نقطه را می گزند.

این کار را باید کاملاً با دقت انجام داد تا هیچ قسمتی از بدن کنه در پوست باقی نماند.

استفاده از یک پنس، بهترین روش جداسازی کنه از بدن است.

برای گرفتن کنه، پنس را تا جایی که ممکن است به پوست نزدیک کنید.

کنه‌ها در بین چمن‌های بلند و مناطق پر درخت زندگی می‌کنند. مشاهده‌ی آن‌ها هنگامی که روی بدن فرد در حال مکیدن خون هستند آسان‌تر است. کنه‌ها به درون پوست نفوذ می‌کنند، نیش می‌زنند، خون تغذیه می‌کنند و سپس آن را رها می‌کنند.

دهان کنه در زیر پوست، و قسمت عقب بدن در بیرون قرار می‌گیرد. معمولا هنگامی که آن‌ها پر از خون هستند، به رنگ آبی-خاکستری دیده می‌شوند. در این حالت به آن‌ها کنه ُپرخورده گفته می‌شود.

 

با رعایت راهنمایی‌های زیر زمانی که در مناطق محل زندگی کنه‌ها هستید، می‌توانید از خود و خانواده خود در مقابل نیش کنه و سایر حشرات محافظت کنید:

• هنگام پیاده روی در چمن‌های بلند یا جنگل، در حد امکان در مسیر‌های پاکسازی شده راه بروید.

• لباس با رنگ روشن بپوشید، لباس بالاتنه را در شلوار و شلوار را در پوتین یا جوراب خود قرار دهید.

• به لباس و همه قسمت‌های برهنه پوست خود اسپری دفع کننده حشرات بزنید.

• به بدن خود پماد و کرم‌های دفع حشرات بزنید.

• هنگام ترک محلی که احتمال می‌دهید کنه داشته باشد، لباس و پوست سر خود را بررسی کنید. روی پوست خود را چک کنید. از کسی بخواهید که برای چک کردن بچه‌ها به شما کمک کند.

• حیوانات خانگی خود را که به مکان‌های پر از علف‌های بلند و پردرخت می‌روند، مرتبا چک کنید.

کنه ها می توانند قرمز، قهوه ای یا سیاه باشند. طول آنها حدود 0.5 تا 3 میلیمتر و وابسته به نوع کنه و مرحله چرخه زندگی آن متغیر است. بزرگترین کنه پس از تغذیه می تواند تا 11 میلیمتر بزرگ شود. کنه ها هشت پا دارند.

بر خلاف حشرات دیگر، کنه می تواند برای چند روز به پوست متصل شود. بیشتر افراد زمانی که دچار نیش شوند از اتصال آنها اطلاع پیدا می کنند.

در صورتی که بثورات پوستی یا علائم دیگری پس از نیش کنه ظاهر شوند، ممکن است نشان دهنده انتقال عفونت باشد.

لازم به ذکر است که ممکن است افراد بدون اینکه متوجه شوند، کنه داشته باشند.

افرادی که در مناطقی هستند که در آنها کنه رایج است باید به صورت روزانه لباس و بدن خون را بررسی کنند.

کنه انواع مختلفی دارد و همه افراد را نمی گزد. کنه ها در بیشتر نواحی آمریکا زندگی می کنند اما نوع آنها وابسته به منطقه است.

کنه ها معمولا در فضای باز، درختان، چمن ها و بوته ها زندگی می کنند.

حتی ممکن است در حیاط خانه وجود داشته یا توسط انسان ها و حیوانات خانگی به داخل خانه منتقل شوند.

کنه ها پرواز نمی کنند و روی بدن نمی پرند. آنها روی برگ ها یا بوته ها منتظر می مانند تا فرد یا حیوان به آنها رسیده و هنگام عبور از آنها بالا می روند.

پیشگیری

اجتناب از رفتن به مناطقی که کنه در آنجا وجود دارد، اجتناب ناپذیر است اما روش هایی برای پیشگیری از نیش وجود دارند.

یافتن احتمال وجود کنه و انجام اقدامات احتیاطی

پوشیدن کفش بسته، پیراهن آستین بلند و فرو کردن شلوار در جوراب

بستن موهای بلند

اجتناب از نشستن مستقیم بر روی زمین

پوشیدن لباس های روشن برای تشخیص محل کنه ها

بررسی وجود کنه ها

افراد باید در هنگام بازگشت به خانه همه لباس ها، وسایل و حیوانات خانگی خود را بررسی کنند. همچنین باید بدن خود را به طور کامل شسته و بررسی کنند.

جدا کردن سریع کنه ها امری ضروری است. در ادامه چند نکته برای نحوه انجام این کار آورده شده است:

استفاده از موچین نوک ریز

چنگ زدن به آن از نزدیک ترین سطح پوست

دور کردن آن از سطح پوست با فشار یکنواخت – از کشیدن آن خودداری کنید زیرا ممکن است دهان آن جدا شده و در پوست باقی بماند.

در صورتی که برداشتن دهان کنه امکان پذیر نبود، ناحیه را تمیز کرده تا بهبود یابد.

محل نیش و دست ها را با الکل یا آب و صابون تمیز کنید.

کنه را در یک کیسه بسته شده نگهداری کرده و آن را برای آزمایش به آزمایشگاه بفرستید. توصیه های مربوط به منطقه مورد نظر را بررسی کنید. همچنین ممکن است افراد تمایل داشته باشند تا از کنه عکس گرفته و به پزشک برای تعیین نوع آن و خطر ابتلا به بیماری های قابل انتقال از طریق آن کمک کنند.

 

 

 

 

خلاصه

همه کنه ها مضر نیستند اما بعضی از آنها می توانند بیماری هایی از جمله بیماری لایم، تب کنه کلرادو و تب منقوط کوه‌ های راکی را منتقل کنند.

بعضی از این بیماری ها می توانند منجر به عوارض شدیدی شوند.

درمان بیماری های منتقل شده از طریق نیش کنه معمولا شامل داروهای آنتی بیوتیک هستند.

پیشگیری از نیش کنه کار دشواری است اما افراد می توانند اقدامات احتیاطی را برای کاهش خطر انجام دهند.

```